...
بیایید با هم کمی بیشتر بیاندیشیم، بزرگتر و اثربخش تر 

 

همراهان گرامی، متاسفانه امروز شاهد یک تصادف بودم که برای دو هموطن عزیز یکی آقا و دیگری خانم و به فاصله یک ماشین جلوی من، در یک خیابانی که همراه با تعمیرات بود و عرض آن کمتر شده بود رخ داد. بعد از حدود 20 دقیقه و شاید بسته شدن یک خیابان پر تردد به صورت کامل و با مداخله پلیس راهنمایی و رانندگی خیابان بالاخره باز شد و این دو فرد وسایل نقلیه خود را جا به جا کردند. شیشه های چراغ خطر و چراغ جلو خودرو ها شکسته بود و وقتی از صاحبان خودرو خواستم که این شیشه ها ممکنه برای دیگر خودرو ها ایجاد مشکل بکنه جواب شنیدم: به درک، دلت خوشه، مملکت مزخرفي که داریم با پاک کردن این شیشه ها درست نمیشه، چشاشونو باز کنن ببینن. طرف دیگر هم که کلا پاسخگو نبود. خوشبختانه پس از اطلاع به پلیس آنها این کار را انجام دادند.
دوست عزیز، یک اتفاق جالب رو بدون که این اجتماع رو من و تو ساختیم نه فرد دیگه، دشمن، دشمن که معروفه، در این لحظات خود ما هستیم. اون فرزندت که داخل ماشین نشسته داره چه الگویی بر می داره و به فرزندش چه الگویی می خواد انتقال بده. مطمئن هستم شما هم روزانه از این موارد مشابه، بسیار مشاهده کردید.

با احترام
سیاوش جعفری
مشاور ارشد کسب و کار، فروش و سیستم – مدرس دوره های آموزشی تخصصی