...
بـمان، بـجنگ، بـساز 

 

تازگیا یک جمله کلیشه ای رو از طرف افراد زیادی می شنوم که اهم آنها نیز از قشر فرهیخته هم هستند. دیگه ایران جای موندن نیست، دیگه ایران درست بشو نیست و یا تو که میتونی راحت بری چرا نمیری؟ این عزیزان احتمالا آنهایی هستند که اگر ازشون بهترین و سریعترین راه خروج از یک سینما را برای افراد حاضر در آن سینما بپرسی، تعداد بیشماری روش و متد ارائه می دهند ولی تا یک گوشه آتش بگیره بهترین و سریعترین راه خروج میشه از روی سر بقیه رد شدن و بقیه را کنار زدن و بی تفاوت از کنار هم رد شدن.
می دانیم این روزها به واسطه مشکلات ناشی از سوء مدیریت، اقتصاد جهانی و جبر جغرافیایی حال بیشتر مردمان این سرزمین خوب نیست اما تنها راه آن ماندن، جنگیدن و ساختن است. خواهشمند است به محض شنیدن این جملات که: کار ما که نیست، مگه با یك گل بهار میشه، دیگران خرابش می کنن و ما باید درستش کنیم و یا … سنسورهامون فعال بشه و راحت از کنارش گذر نکنیم.
همانطوری که بارها در دوره های تفکر سیستمی نگرش جزءگرایانه به کل رو ارائه دادم، نیابد یادمان برود که این کلی که ما جزئی از آن هستیم وابسته به رفتار تک تک اجزا دارد. ماندن، جنگیدن و ساختن برای خود، فرزندانمان و فرزندهای آنها هدفی است که نادیده گرفتن آن زخمهای جبران ناپذیری را پدیدار می سازد و به نظرم تصمیم درست یعنی دیدن حداقل این 100 سال آینده خودمان و هموطنانمان و نه تنها نگاه به 30 سال آینده خودمان. خوشحال میشوم نظرات شما همراهان گرامی را نیز بدانم..
نمی گویم عمل کردنش همانند صحبت در موردش آسان به نظر می رسد اما تصمیم مناسب آینده آیندگان را بهتر و زیباتر از امروز ما می سازد.

با احترام
سیاوش جعفری
مشاور ارشد کسب و کار، فروش و سیستم – مدرس دوره های آموزشی تخصصی